Wat ik leerde van mijn kapotte verwarming

Mijn verwarming vond het vannacht zo koud dat ie er maar helemaal mee ophield. Volkomen onlogisch natuurlijk, je zou verwachten dat ie juist een stapje harder zou zetten. Maar dat was ie dus duidelijk niet van plan. 

En toen?

Ik liep vanochtend dus behoorlijk sjaggerijnig door huis, bedenkend hoe ik de verwarming weer aan de praat kon krijgen. Totdat ik me ineens bedacht dat mijn verwarming me een spiegel voorhield, niet bewust natuurlijk, maar toch. Ik zal het uitleggen. Vorige jaar is een behoorlijk pittig jaar voor mij geweest. Financieel gezien was het zwaar weer, onder andere doordat ik het project ‘Voor de Kunstenaar’ ben gestart dat veel meer tijd en energie kostte dan ik van te voren had bedacht. Tijd en energie die niet naar m’n eigen bedrijf ging. Dus liepen de inkomsten terug. Niet dat ik er spijt van heb, maar financieel heeft het een zware wissel getrokken. Dit jaar begon ik vol goede moed aan een nieuw jaar. Januari en februari zagen er veelbelovend uit: hele drukke maanden, met flink wat omzet, zodat ik ook eindelijk de opgelopen achterstand wat in kon gaan halen. Niets bleek minder waar. Januari werd een maand met alleen maar gedoe en gezeik. Klanten die niet betalen, opdrachtgevers die rare dingen doen, mensen die ruzie zoeken etc. etc. Heel vervelend!

Mijn reactie?

Heel eerlijk gezegd verdiende mijn reactie niet de schoonheidsprijs. Ik trok me min of meer terug, een beetje verontwaardigd mompelend over al die mensen die zich niet aan afspraken houden. Met het gevoel dat de hele wereld tegen me was (ik chargeer een beetje). Kortom, ik stapte in de slachtoffer rol. Precies wat mijn verwarming ook deed: in plaats van een stapje harder lopen het opgeven en de boel de boel laten. Dat mijn houding natuurlijk niet werkt werd me hierdoor in één klap duidelijk. Waar zo’n ding al niet goed voor kan zijn 😉

Inmiddels doet mijn verwarming het overigens weer en ervaar ik een enorm gevoel van bevrijding omdat ik eens te meer heb beseft dat ik zelf kan kiezen hoe ik met gebeurtenissen om ga. En dat ik geen willoos slachtoffer ben van de omstandigheden.

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.