En wat nou als ik niet goed genoeg ben….

Herkenbaar? Heb jij ook wel eens dat stemmetje dat in je achterhoofd zegt dat je niet goed genoeg bent? Of misschien is het geen zacht fluisterstemmetje meer, maar schreeuwt het keihard? Wat doe je er mee? Luister je er naar of probeer je het de mond te snoeren?

Onzeker

Het valt mij heel vaak op dat kunstenaars en creatieven onzeker zijn over zichzelf of over hun werk. Misschien ook wel logisch. Als je brood bakt kun je ‘objectief’ bepalen of het een goed brood is: is het vers, is het lekker, is het gaar etc. Bij een kunstwerk of een ander creatief product is dat vaak lastig. Zeker als je van de gebaande paden afwijkt. Want wie beoordeelt je werk dan? En wat is dat oordeel waard? Je product staat heel dicht bij jezelf en dat maakt kwetsbaar.

Aan de andere kant…..

Onzekerheid hoeft op zich natuurlijk geen probleem te zijn, maar dat wordt het wel als het je in de weg gaat zitten. En dat gebeurt als die onzekerheid je gaat belemmeren, bijvoorbeeld bij het verkopen van je werk, het regelen van een expositie of bij het jezelf laten zien met marketing of social media.

Wat dan?

Je kunt proberen dat stemmetje het zwijgen op te leggen. Ervaring leert dat dat soms wel even lukt, soms zelfs wat langer, maar vaak wil het stemmetje toch gehoord worden en gaat alleen maar harder schreeuwen.

  • Soms helpt het als je veel positieve feedback krijgt op je werk. Het sterkt je in wat je maakt als je positieve reacties krijgt
  • Vaak helpt het ook om het gewoon toch te doen en dan te ervaren dat je het wel kunt. Oefening baart kunst zeg maar en gaandeweg kom je steeds sterker in je schoenen te staan.

Gedachtes

Maar om dingen gewoon te doen moet dat stemmetje niet al te hard schreeuwen, want dat werkt verlammend. Zeggen ‘Kop dicht’ helpt vaak niet of maar even, dat moeten we dus anders aanpakken. Wat zou schelen, is als je beseft dat het ‘maar’ een gedachte is. Niks meer en niks minder. Het gaat pas fout met gedachtes als je jezelf er te veel mee identificeert, als je ze voor zoete koek slikt en je er bijvoorbeeld rot door gaat voelen.

Ik daag je uit

Ik daag je uit om de volgende oefening een week lang te doen: bij elke negatieve gedachte (een gedachte die jou niet verder helpt) zeg je tegen jezelf: “Ik heb de gedachte dat…..” Verder niks. Je hoeft je gedachte niet af te keuren of te onderzoeken op waarheid. Gewoon alleen maar denken “ik heb de gedachte dat…” Door dit zinnetje voor jouw negatieve gedachtes te zetten zul je gaan accepteren dat het maar gedachtes zijn, kom je losser te staan van je gedachtes.

Klinkt simpel?

Misschien wel, maar de ervaring leert dat het nog best lastig is om in de praktijk te brengen. Negatieve gedachtes hebben meestal de eigenschap dat ze behoorlijk hardnekkig zijn. Dus veroordeel jezelf niet als het een keer niet lukt, probeer het gewoon bij de volgende negatieve gedachte opnieuw.

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen hiermee en jullie gedachtes hierover. Ik zou het fijn vinden als jullie me dat laten weten! Dat kan hieronder in een comment, maar je kunt me ook altijd een mail sturen. Ik hoor graag van je!

photo credit: Daydreaming ! via photopin (license)

4 antwoorden
  1. Lucie
    Lucie zegt:

    Goed en nuttig stukje. Eens kijken of het lukt om met ‘ik heb de gedachte dat’ het venijn uit de twijfelgedachtes te halen. Ik ga het zeker proberen.

    Beantwoorden
  2. Marca van den Broek
    Marca van den Broek zegt:

    Ik ben benieuwd! Overigens is het niet persé de bedoeling dat het venijn uit je gedachtes verdwijnt, hoewel het vaak wel een prettig bij-effect is. Het uiteindelijke doel is eerder dat je je gedachtes accepteert voor wat ze zijn: gedachtes.

    Beantwoorden
    • Lucie
      Lucie zegt:

      dan bedoelen we hetzelfde! met het venijn doelde ik op het verlammende effect van negatieve gedachtes. als het ‘maar’ gedachtes zijn, blijft dat makkelijker binnen de perken. nou ja, dat lijkt me dus een mooie ontwikkeling. we werken eraan.

      Beantwoorden
      • Marca van den Broek
        Marca van den Broek zegt:

        Wat ook kan helpen, is om je gedachtes voor jezelf te herhalen met een ‘gek’ stemmetje (bijvoorbeeld van een cartoon figuur) of ze op muziek te zetten. Bij mij helpt de gedachte dat het maar een gedachte is goed, maar ik kan me voorstellen dat jij auditiever ingesteld bent dan ik en dan kunnen deze manieren ook helpen. Ik ben benieuwd!

        Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.