Dan toch maar dagelijks bloggen?

Er is iets geks aan de hand. Onlangs stelde ik mezelf de uitdaging om 30 dagen lang elke dag te bloggen. Niet alleen lukte dat, ook kreeg ik weer enorm veel plezier in schrijven. En nu ben ik twee weken verder en lijk ik op hetzelfde punt aanbeland als voor m’n challenge: geen inspiratie, geen puf om te schrijven. Alle smoezen passeren de revue.

origin_4557566147Challenge

Ik stelde mezelf de uitdaging omdat de klad in het bloggen was gekomen. En dat vond ik jammer. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor m’n bedrijf, is het goed als ik regelmatig blog. Laten zien waar ik mee bezig ben, mensen op de hoogte brengen, kennis delen, m’n gedachten toetsen. Ik dacht dat als ik mezelf zou dwingen elke dag te schrijven ik weer in de schrijfmodus zou komen. En dat werkte dus inderdaad zo. Sterker nog, na de 30 dagen bleef ik zonder probleem dagelijks bloggen. Totdat ik tegen mezelf zei dat 2 à 3 keer per week bloggen ook prima is. Toen viel het stil.

Niet gemerkt?

Niet dat je daar veel van gemerkt hebt waarschijnlijk. De afgelopen weken blogde ik nog steeds regelmatig, maar het werd wel weer een heel ding. Waar moet ik het dan over hebben? Dat is de voornaamste gedachte. En niks helpt dan hè….. Alle goede tips die anders altijd prima werken doen nu helemaal niks voor me. Een beetje blog moe, zou dat het zijn? Dat was anders niet de conclusie na m’n maand dagelijks bloggen.

Hollen of stilstaan

Of ben ik van hollen in stilstand terecht gekomen? Die neiging heb ik nog wel eens, als ik heel eerlijk ben. Ook op andere vlakken. 8 uur per week willen sporten of anders maar helemaal niet. Helemaal geen suiker of een hele reep Tony’s caramel-zeezout. Beetje fanatiek misschien. Alles of niets. De gulden middenweg bewandelen is sowieso geloof ik  niet m’n sterkste kant. Sorry! Verder ben ik best aardig hoor. Dat scheelt.

En nu?

Ik ben bang dat ik toch een soort balans moet zien te vinden. Misschien wel elke dag schrijven maar niet elke dag een blog publiceren? M’n hoofd de vrijheid geven om niet direct in een vorm te denken of in praktisch nut? Het is het experiment wel waard denk ik. Ook om er niet direct een dwingende afspraak van te maken met mezelf. Zoals ik nu wel met suiker heb gedaan: de komende 100 dagen geen suiker voor mij. In de hoop dat ik er daarna voorgoed vanaf kan blijven. Toch maar weer met de morning pages van Julia Cameron aan de slag?

The bedrock tool of a creative recovery is a daily practice called Morning Pages.

Ik ga er over nadenken. Buiten, even m’n hoofd leegmaken.

P.S. diezelfde avond kwam ik een artikel tegen over freewriting.

A fast method of thinking onto paper that enables you to reach a level of thinking that’s often difficult to attain during the course of a normal business day.

Leuk artikel om te lezen en inspirerend. Ga ik zeker proberen als ik weer eens echt vast kom te zitten!

photo credit: insane_capture via photopin cc

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.