Met frisse tegenzin naar Unseen

De titel van deze blog had ik al opgeschreven voordat ik vandaag naar Unseen ging, de toon was gezet. Ik was dan ook bijna niet gegaan, zag erg op tegen de drukte. Maar goed, iets met fotografie en belangrijk dat ik naar zo’n beurs ga. Dus ik ging.

Boos op Unseen

De afgelopen twee jaar kwam ik zwaar geïrriteerd, zo niet boos, terug van Unseen. Ik vond (en vind) dat de beurs iets pretendeert wat ze niet waarmaakt. Ze brengen namelijk helemaal geen fotografie die nog niet gezien is. The usual suspects staan er met hun galeries en veel bekende namen passeren de revue. Dit jaar had ik me voorgenomen om met een andere verwachting erheen te gaan. En zowaar, dat lukte en het scheelde. Ik heb best een aantal interessante fotografen gezien. So far so good.

Overprikkeld

Maar man, wat richten ze die beurs toch ongelofelijk slecht in. Het is allemaal veel te klein, onoverzichtelijk, druk. Werk hangt te dicht op elkaar, drommen mensen ervoor. Kortom, je kunt niks op een fatsoenlijke manier bekijken. Maakt niet uit op welk tijdstip je komt, het is altijd zo. En datzelfde geldt helaas ook voor de boekenbeurs. Doodzonde. Ik stem bij deze voor een andere lokatie. En ik kan me toch echt niet voorstellen dat ik de enige ben…

De trends

Wat opviel? De trend van abstractie binnen de fotografie zet onverminderd door. Verder veel mixed media, waarbij fotografie en schilderkunst dichter bij elkaar komen, en driedimensionaal werk. Daarnaast veel oude foto’s (je weet wel, van die foto’s die je op rommelmarkten vindt) die op verschillende manieren bewerkt waren. Kortom, veel fotografie waarbij de kaders van de fotografie opgerekt worden.

Het leukste?

Het leukste vond ik de CO-OP ruimte, waar een aantal collectieven en kunstenaarsinitiatieven zich presenteerden. Dead Darlings bijvoorbeeld die veilingen organiseren waar zowel werk (dead darlings) van gevestigde kunstenaars als beginners voor dezelfde prijs worden geveild. Als de koop gesloten is, hoor je pas wie de maker van het werk is.

What we try to do as a collective is bring something “unseen” out into the public. Our philosophy has been to feature established and museum level artists along side upcoming and more obscure artists. We try to reflect on why a particular work has been designated in such a way, challenging notions of value, demand, desirability and commerce. (bron)

Ga ik volgend jaar weer? Ik weet het niet. Ik ben in ieder geval erg benieuwd wat jij van Unseen vindt!

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *