Ik heb gefaald en dat is oké

Falen, het is niet mijn favoriete bezigheid. Ik ben van mezelf nogal streberig. Of ambitieus, dat klinkt wat positiever. Het beste meisje van de klas, dat werk. Logisch ook wel misschien. In onze maatschappij is er nogal veel waardering voor mensen die succesvol zijn. De schijnwerpers staan er vol op. Doen anderen dat niet, dan doe je het zelf wel. Maar goed ik heb dus gefaald. En dat is oké.

30 dagen blogchallenge

Op 1 mei begon ik met mijn 30 dagen blogchallenge. In de maand mei zou ik elke dag een blog plaatsen. 9 dagen ging het goed. Op dag 10 kreeg ik ruzie met mezelf, op dag 11 verdween de blog die ik in concept had geplaatst, waarop ik dag 12 en 13 liet zitten. Dag 14 verscheen er weer een blog, op dag 15 schreef ik 2 blogs die ik niet heb afgemaakt (dat is me nog nooit eerder gebeurd) en op dag 16 schreef ik gewoon helemaal niks. Normaal gesproken zou ik mezelf enorm bashen hierover, sterker nog, ik had het waarschijnlijk niet laten gebeuren. Gewend als ik ben om door te duwen. Want, zoals ik al eerder schreef,  ik ben gewend waardering te krijgen voor wat ik doe en voor elkaar krijg, niet voor hoe goed ik voor mezelf heb gezorgd.

Terwijl falen ook belangrijk is

Niet alleen kan falen op zich ook weer iets brengen (ruimte in je hoofd bijvoorbeeld waardoor nieuwe ideeën kunnen ontstaan), het belangrijkste is misschien nog wel dat je het in ieder geval hebt geprobeerd. En als je niks probeert, gebeurt er natuurlijk sowieso bar weinig. Ken je de speech van J.K. Rowling?

Rowling gefaald? We kennen haar natuurlijk vooral van haar successen. Maar eens zat ze totaal aan de grond, wat haar deed beseffen dat ze -wat er ook zou gebeuren- altijd zou overleven. Dat geeft ruimte om dingen uit te proberen. Toch? Als succes het doel is, komt er vaak maar weinig uit je handen…

Rock bottom became the solid foundation on which I rebuilt my life – J.K. Rowling

Onder het tafelkleed

De meeste mensen schoffelen de dingen die mislukken onder het tafelkleed. Hebben we het niet meer over. Door naar het volgende. Best jammer. Niet alleen sta je op die manier niet stil bij wat je kunt leren van je mislukking(en), ook creëeren we met z’n allen een beeld waarin het lijkt alsof iedereen maar succes heeft met wat hij/zij doet. Niet alleen een vertekend beeld, ook schrikt het veel mensen af. Die beginnen niet eens meer aan het verwezenlijken van hun plannen of droom. Terwijl succes altijd gaat met vallen en opstaan.

De voordelen van falen

Ik heb even een rondje op internet gemaakt en gekeken wat anderen als voordeel van falen noemen

  • Je ontwikkelt nieuwe vaardigheden
  • Je hoeft je niet meer af te vragen ‘wat als’
  • Meestal maak je fouten niet nog een keer
  • Misschien ontdek je wel wat je echt wilt
  • Je vraagt eindelijk eens om hulp
  • Als het uiteindelijk wel lukt, ben je extra blij
  • Succes begint vaak met falen
  • Je aanpassingsvermogen groeit
  • Je leert probleemoplossend te denken

CV van mislukkingen

In april 2016 ging de ‘CV of failures‘ van een professor op Princeton viraal. Hij wilde met zijn cv perspectief bieden.

Most of what I try fails, but these failures are often invisible, while the successes are visible. I have noticed that this sometimes gives others the impression that most things work out for me. As a result, they are more likely to attribute their own failures to themselves, rather than the fact that the world is stochastic, applications are crapshoots, and selection committees and referees have bad days. – Johannes Haushofer

Kortom…

Falen is niet iets om je voor te schamen. Zelfs als je het niks oplevert of je er niks van leert. Falen levert immers niet altijd succes op. En dat hoeft ook helemaal niet. Falen betekent in ieder geval niet dat jij een minder mens bent. Want daar gaat het vaak fout. Als je de automatische koppeling maakt ‘ik faal dus ik ben een sukkel’ wordt je leven er niet leuker op. En daarbij werkt het al snel verlammend. De kans om te falen remt dan af bij het ondernemen van dingen die misschien wel heel belangrijk voor je zijn.

Enjoy the ride!

Daarbij, het gaat niet altijd om het resultaat. Ook het proces is belangrijk. Wat zou er gebeuren als je daarvan leert te genieten, ongeacht de uitkomst?

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *