Het (niet zo) geheime leven van een zzp’er

Nooit (nooit!) zou ik voor mezelf beginnen, riep ik altijd toen ik nog in loondienst werkte. Inmiddels ben ik ruim 12 jaar zzp’er en wil ik nooit (nooit!) meer voor een baas werken.

Vrijheid!

Nog langer geleden, toen ik kind was, nam ik me voor om nooit (nooit!) van 9 tot 5 te werken, de hel op aarde leek me dat. Dat is in ieder geval goed gelukt. Ook toen ik nog voor een baas werkte, werkte ik op alle uren van de dag en altijd meer dan 40 uur per week. Maar of dat nu was wat ik in gedachten had toen ik kind was? De vrijheid die het bestaan als zzp’er me geeft, past me in ieder geval veel beter.  Om, zoals nu bijvoorbeeld, in een koffietentje m’n blog te typen in plaats van thuis. Mijn werk vorm te geven en mijn dagen in te delen op een manier die bij me past. Zorgen voor voldoende afwisseling in m’n werk. Mezelf af en toe in het diepe gooien als ik een uitdaging nodig heb of juist ‘veilig’ doorgaan op het ingeslagen pad als dat op dat moment beter voor me is.

Nassi of sushi?

De keerzijde van al die vrijheid is natuurlijk dat ook de inkomsten niet gestructureerd zijn. Kreeg ik vroeger altijd op een vaste datum m’n salaris, nu is het elke maand weer afwachten wie er op tijd betaalt en of ik überhaupt voldoende klanten en omzet genereer. De afgelopen jaren gaat dat op zich best goed, maar toch, ik heb skirre tijden achter de rug. Toen mijn zoon ziek werd, heb ik bijvoorbeeld een tijd niet kunnen werken. Een buffer is dan snel weg en schulden rap gemaakt. Aan de andere kant: ik weet niet of een werkgever zo blij was geweest met een werknemer die van de ene op de andere dag niet meer kon werken. Ik kon nu wel alle tijd vrij maken voor m’n zoon. Gelukkig gaat het met zoonlief al een aantal jaren heel goed waardoor ik me weer vol op m’n bedrijf kan storten. Met een groeiende omzet als gevolg.

Overigens één van de dingen die ik de afgelopen jaren heb geleerd (heb moeten leren!), is dat je altijd vertrouwen moet houden. Ook (en misschien wel juist) in tijden van financiële nood.

Hollen of stilstaan…

Ik hou van hard werken, altijd al gedaan. Niks fijner dan bergen verzetten en dat voldane gevoel achteraf. Gelukkig kan ik tegenwoordig ook beter relaxen, want met een eigen bedrijf lijkt het vaak hollen of stilstaan. De afgelopen maanden heb ik heel hard gehold, nu is het weer wat rustiger en daar kan ik gelukkig ook van genieten.

Doen wat ik wil

Ik eigenwijs? Hoe kom je erbij… Feit is, dat ik er bar slecht tegen kan als iemand me vertelt wat ik ‘moet’ doen. Niet echt handig als je in loondienst werkt, prima als je voor jezelf werkt. Het moment dat ik net voor mezelf was begonnen en m’n 1e briefpapier ‘ontwierp’ zal ik niet snel vergeten: niemand die riep dat het beter zus of zo kon. Je wordt hooguit ‘afgestraft’ door de markt. Als je er niks van bakt, blijven de klanten ook weg.

Financiën

Eén van de redenen om destijds voor mezelf te beginnen was grappig genoeg m’n inkomen. Ik had als uitvoerend producent niks te klagen over m’n salaris, ik schrok me dan ook rot toen ik ging onderzoeken wat coaches in loondienst verdienen. Voor mezelf werken werd ineens een heel goed alternatief! Zeker ook omdat ik als alleenstaande moeder met een eigen huis veel aftrekposten had waardoor ik amper belasting hoefde te betalen. Zoveel had ik met dit werk nooit kunnen verdienen als ik in loondienst was gegaan.

Mezelf blijven ontwikkelen

Eén van de dingen die ik misschien nog wel het meest waardeer, is dat ik mezelf kan ontwikkelen op vlakken die voor mij belangrijk zijn. Natuurlijk kan dat bij veel werkgevers ook, maar die vinden het misschien toch niet altijd even leuk als je als werknemer ineens iets heel anders gaat doen. Als ik naar mezelf als coach//trainer kijk, heb ik al flink wat stappen gemaakt. Ik ben begonnen met loopbaanbegeleiding en reïntegratietrajecten, terwijl ik me nu volledig richt op businesscoaching van ondernemers in de creatieve sector. Ik heb me verdiept in online marketing, een eigen methodiek ontwikkeld en dingen geleerd die ik anders nooit had hoeven leren. Ook, en misschien zelfs wel vooral, over mezelf.

En tot slot netwerken…

Vroeger had ik hier zo’n hekel aan! Verplicht opdraven op feesten en partijen… Inmiddels heb ik het leukste netwerk van de wereld. Helemaal zelf opgebouwd, op een manier die bij mij past.

Ik ben benieuwd: hoe zie jij je leven als zzp’er? Vind je het fijn of zou je, als dat kon, liever kiezen voor een baan in loondienst?

2 antwoorden
    • Marca van den Broek
      Marca van den Broek zegt:

      op heel veel verschillende manieren…. Het belangrijkste daarin is misschien nog wel Twitter geweest, daar heb ik zo ongelofelijk veel mensen leren kennen! En daarnaast natuurlijk ook de andere social media platforms en ontmoetingen op events e.d. In dat laatste ben ik, als introvert, wat minder goed als ik heel eerlijk ben. Soms lukt het heel goed, andere keren helemaal niet. Een uitkomst die social media 🙂 Ook omdat je, als je dan een keer koffie gaat drinken, het idee hebt dat je elkaar al kent….

      Groet, Marca

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.