Iets met valkuil en grootste kracht

Het is weer eens zover: ik ben ziende blind in m’n grootste valkuil gestapt. Gebeurt me eens in de zoveel tijd. Gelukkig kom ik er steeds sneller achter en grijp ik sneller in. Dus, zonder mezelf te bashen, hoe werkt dat toch?!

Ik werk al zo’n tien jaar voor mezelf, met veel plezier. Qua werkdruk gaat het goed. Ik werk hard, daar is ook niks mis mee, het is in balans. En toen kwam er een leuk project voorbij. Een super leuk project zelfs. Met hart en ziel, huid en haar heb ik me erin gestort. Om er een paar maanden later achter te komen dat ik veel te hard en veel te veel heb gewerkt. Eigen schuld dikke bult, maar het heeft niet zo veel zin vind ik om mezelf te bashen als ik weer eens in een valkuil bent gestapt. Ik vind het zinvoller om te snappen hoe het werkt, zodat ik ervan kan leren en de volgende keer (wie weet) niet weer dezelfde fouten maak.

Daniel Ofman

Misschien ken je het kernkwadrant van Daniel Ofman? Hij gaat er vanuit dat elk mens een aantal kwaliteiten heeft, de zogenaamde kernkwaliteiten. Deze kwaliteiten zijn onlosmakelijk met jou verbonden, vaak zie je ze zelf niet eens, zo vanzelfsprekend zijn ze voor je. Je kunt denken aan kwaliteiten als zorgzaamheid, betrokkenheid, creativiteit, betrouwbaarheid etc. etc. Op zich prachtige kwaliteiten, niks mis mee. (op zoek naar een lijst met voorbeelden?)

Valkuil

Maar, zo stelt Ofman, in jouw grootste kwaliteiten ligt ook je valkuil besloten. Je kunt er immers ook in doorschieten, dan wordt betrouwbaarheid saai, zorgzaamheid betutteling en creativiteit chaos. Gelukkig kun je er iets aan doen om de boel in balans te houden (of krijgen)

kernkwadrant

Kernkwadrant

 

Balans

Als je naar het model van Ofman kijkt, zie je simpel weergegeven dat je kernwaliteit door kan schieten en dat je dan in je valkuil terechtkomt. Om een en ander beter in balans te houden, zou je aan je uitdaging moeten werken. Bij zorgzaamheid ligt je uitdaging bijvoorbeeld in het loslaten van dingen, bij creativiteit in het structureren. Herkenbaar? Eén van de valkuilen waar ik nog wel eens instap, is dat ik alles met een grote betrokkenheid doe. Ik schreef het hier boven al, ik stap met hart en ziel ergens in. Of dat nou liefde, vriendschap of werk is. Ik kan (en wil) niet anders. De valkuil van die betrokkenheid is, als ik daar in doorschiet, dat ik veel te veel hooi op m’n vork neem en ‘alles’ naar me toetrek. Terwijl de uitdaging natuurlijk juist ligt in het balans houden, door loslaten en gezond afstand houden.

Allergie

Je allergie ten slotte is jouw uitdaging, maar dan in een extreme vorm. Als ik mezelf even als voorbeeld neem. Mijn allergie, vanuit betrokkenheid. ligt bij mensen die een 9-tot-5 mentaliteit hebben, die niet betrokken zijn, onverschillig, die de kantjes ervan aflopen. Kan ik inderdaad heel slecht tegen. En weet je wat grappig is? Vaak kun je een kernkwadrant het makkelijkst maken door vanuit je allergieën te redeneren. Die ken je meestal wel van jezelf. Toch? Zet voor jezelf eens op een rijtje waar je echt heel slecht tegen kunt, waar je misschien zelfs wel een bloedhekel aan hebt. En realiseer je dan dat dat eigenlijk een overdreven uiting is van waar jouw uitdaging ligt.

En dan?

Ingrijpen of bijsturen van je kernkwaliteiten is best een uitdaging. Mij helpt dit model in ieder geval om te snappen hoe het in elkaar zit. En dat helpt weer om het sneller te zien als ik in m’n valkuil dreig te stappen (of al ben gestapt). Bovendien weet ik beter wat ik eigenlijk moet doen om de boel in evenwicht te houden. En natuurlijk gaat het af en toe fout. Zoals een vriend van me laatst zei: op je bek gaan, opstaan, bijstellen en weer verder gaan.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.