Week 20: Een week zonder stem waarin veel gezegd werd

Laat me je meenemen in week 20.

Een enerverende week. Waarin ik m’n stem kwijt was maar er toch heel veel gezegd moest worden. Waarin ik doodmoe was (misschien toch ziek?) maar ook m’n energie weer terugvond. Waarin ik mezelf kortstondig (maar hartgrondig) vervloekte maar ook genoot van m’n werk.

Zondag 13 mei

Okay, hij hoort misschien officieel niet bij week 20, maar ik wil ‘m toch noemen. Op zondag raak ik namelijk m’n stem echt kwijt (hij was al wat dagen vervelend aan het doen), maar ik ga ook naar de dansvoorstelling Grimm. Een voorstelling van het Nationaal Ballet met Ish. Nu moet ik heel eerlijk zeggen dat ik vaak wat moeite heb met voorstellingen waar klassiek ballet en urban dans met elkaar gecombineerd worden, vaak is dat toch wat geforceerd. Maar hier zaten toch echt wel heel mooie stukken in. En Gil natuurlijk, die wat mij en m’n zoon betreft meer dan de show stal!

 Maandag 14 mei

Rustig dagje thuis werken en dat komt goed uit, m’n stem is namelijk nog niet terug. Betekent wel dat ik niet naar de evaluatie vergadering van Photo020 kan. En dat is jammer, want ik heb nogal wat feedback op de inhoud van de 1e avond op 2 mei. Steker nog, ik denk er hard over om te stoppen bij Photo020. Ik besluit de notulen af te wachten.

Die avond moet ik nog les geven bij de Fotovakschool, wat hilarisch is omdat ik nog steeds niet kan praten en een student me attent maakt op Google Translate waarbij je een ‘text to speech’ functie hebt. Superhandig, maar het klinkt natuurlijk nergens naar 😉

Dinsdag 15 mei

Nog steeds geen stem. Wat duurt dat lang! Ik weet nu in ieder geval 1 ding zeker: ik ben niet in de wieg gelegd voor stilte retraites…. Ik werk de hele dag thuis aan de SEO van de website van een klant, die ik de week daarvoor heb gebouwd.

Woensdag 16 mei

Nog steeds geen stem….. En ik moet de hele dag les geven bij de Dutch Filmers Academy. Sterker nog, een collega is ziek en vraagt me of ik haar klas over kan nemen. Help! Het is een module over montage en gelukkig kan ik beide klassen aan het werk zetten. Ook vandaag blijkt Google Translate weer handig.

Donderdag 17 mei

Nog steeds geen stem (het wordt eentonig) en een aantal coachingsgesprekken op de agenda. Ik twijfel ‘s ochtends of ik ze door laat gaan, maar ik besluit toch naar Utrecht te gaan. Heel blij dat ik dat heb gedaan, want ‘s middags ga ik vol energie weer naar huis en voel ik weer heel goed waarom ik m’n werk zo leuk vind. Het klinkt misschien een beetje cheesy, maar ik word er gewoon echt heel blij van als ik een kunstenaar//creatief die vast zit in z’n werk -op welk punt dan ook- weer vlot kan trekken.

Die middag krijg ik ook de notulen van de vergadering van Photo020 en besluit ik om er de stekker uit te trekken. Ik stop dus. Laten we het verschil van inzicht noemen, maar ik denk dat het beter is dat ik m’n energie en vrije tijd ergens anders in steek. Bijvoorbeeld in het organiseren van de vierde editie van Talks About Photogragphy! Kortstondig (en hartgrondig) vervloek ik mezelf omdat ik me weer eens ergens vol enthousiasme in heb gestort om korte tijd later tot het besef te komen dat ik beter afscheid kan nemen. Tot een vriendin me vertelt dat het juist een mooie eigenschap is om ergens vol in te duiken.

Marca has left the building…. © Barend Houtsmuller

Vrijdag 18 mei

Je raadt het al: nog steeds geen stem….. en dat terwijl de vierde training van Boost je Business (een half jaar programma voor fotografen) op het programma staat. Superveel zin in, maar ja die stem….. ‘s Ochtends ben ik aan de beurt en vertel ik over de zin en onzin van het hebben van een nieuwsbrief. ‘s Middags verzorgt Edouard van Arem de training over acquisitie. En dat doet ie goed! Heel goed zelfs. Fijn is ook dat hij beide kanten van het acquisitieproces heel goed kent en dat is in alles voelbaar. Mocht je een keer een goede training zoeken over dit onderwerp, houd dan de website van Hollandse Hoogte in de gaten want daar geeft Edouard deze training vaker.

En, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, ‘s avonds kan ik ineens weer een beetje praten. Terwijl ik me nog wel voorgenomen had om 3 dagen in stilte door te brengen…..

Zaterdag 19 mei

Relaxen, schoonmaken, met de hond wandelen, naar de markt, boodschappen doen, koken. Zo’n dag. Niet heel boeiend. Voor mij wel belangrijk: mijn vader zou vandaag 81 jaar zijn geworden. Ik kan me er niet zoveel bij voorstellen bij mijn vader op die leeftijd. Hij werd maar 54.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie × 1 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.