Waarom zichtbaarheid ook kwetsbaar maakt

Gisteren las ik een blog van Copyblogger over zichtbaarheid en kwetsbaarheid, het haakte aan menig gesprek dat ik voer met kunstenaars // creatieven: dat het eng is om jezelf te laten zien aan de grote boze buitenwereld. En dat doe je als je blogt en/of actief bent op social media. 

Dan maar niet doen en onzichtbaar blijven? Zoals laatst een kunstenaar verzuchtte: “je moet, je kunt er niet meer omheen.” En daar had ze groot gelijk in. Als je je werk wilt verkopen, aan opdrachten wilt komen of je netwerk uit wilt breiden heb je online marketing nodig. Daar helpt geen lievemoedertje aan.

Is die angst voor zichtbaarheid realistisch?

Nee natuurlijk niet, maar dat kan ik makkelijk zeggen, ik ben al (ruim) over mijn koudwatervrees heen. Sterker nog, ik deel -naast zakelijke info- meer en meer persoonlijke zaken. Dat wordt gewaardeerd, tenminste dat krijg ik vaak terug van de mensen om me heen. Sterker nog, het levert me klanten op, omdat mensen het fijn vinden dat ik zo open ben. Deel ik dan alles? Nee natuurlijk niet, er zullen altijd zaken privé blijven en dat is ook goed. En uiteraard voelt het voor mij ook kwetsbaar als ik iets schrijf over mijn zoon of over andere persoonlijke onderwerpen. Ik moet ook elke keer even diep ademhalen voordat ik op Publish klik. Maar weet je, het levert me zo ontzettend veel op. Mooie reacties, warmte, begrip. Niet dat ik het daarvoor doe, vaak wil ik gewoon iets van me afschrijven, maar het is wel een heel fijne bijkomstigheid.

Negatieve reacties?

Ik heb eigenlijk nog nooit negatieve reacties gehad op iets wat ik schrijf. Wel eens dat mensen het niet met me eens zijn en behoorlijk fel van leer trekken (ook niet altijd even prettig), maar niets wat ik niet kan behappen. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat er geen gekken rondlopen op internet, die nare reacties denken te moeten geven en die niets leuker vinden dan jou het leven zuur te maken. Maar om hoeveel mensen gaat dat nou helemaal? En, belangrijker nog, trek jij dat soort mensen aan met jouw updates en blogs? Nee toch?!

Pochen

Wat ik ook veel hoor dat het voelt als borstklopperij als je op internet laat zien waar je mee bezig bent. En ook ‘wie zit daar nou op te wachten?’ Om met dat laatste te beginnen: als het goed is zit jouw klant wel degelijk pochendaarop te wachten. Is dat niet het geval, dan kun je net zo goed je tas aan de wilgen hangen. Natuurlijk zijn jouw klanten geïnteresseerd in wat jij hen te bieden hebt en daarbij willen ze ook graag weten wie jij bent en wat jouw drijfveren zijn. En pochen? Hoezo? Ik snap werkelijk niet dat delen waar je mee bezig bent, wat je bezig houdt, door mensen gezien zou kunnen worden als opscheppen. Ik neem tenminste niet aan dat je de hele tijd gaat roepen hoe geweldig je bent. Dat lijkt me inderdaad niet verstandig en bovendien erg saai.

Waarom voelt het dan toch zo kwetsbaar?

Ergens snap ik dat natuurlijk best. Je laat jezelf zien als je actief bent online, of je nu alleen zakelijke dingen deelt of ook persoonlijke zaken. Met zakelijke updates en blogs geef je immers ook een kijkje in je hoofd, in wat je belangrijk vindt, in hoe je denkt. Als je goed schrijft halen mensen daar al heel veel informatie uit over wie jij bent en waar je voor staat. En dat voelt kwetsbaar. Mensen kunnen daar namelijk iets van vinden, een mening over hebben. Misschien vinden ze je wel stom of slecht in je werk. Maar weet je, voor die mensen doe je het dus niet. Je doet het voor de mensen die wel kunnen waarderen waar je mee bezig bent.

Kleine stapjes?

Kortom: laat jezelf zien.Niet bloggen, een slechte website hebben, niet actief zijn op social media levert misschien op de korte termijn iets op (rust!), maar op de lange termijn doe je jezelf tekort. Of wil je geen werk verkopen of opdrachten krijgen? Bedenk dat je niet meteen je hele ziel en zaligheid hoeft bloot te geven, kleine stappen zijn ook stappen. Af en toe iets delen, kijken wat er gebeurt. Niet zo heel veel waarschijnlijk als je net begint, maar dat is helemaal niet zo erg, dan kun je alvast wennen en ervaring opdoen. En dan steeds een stapje verder gaan. Meer van jezelf laten zien, een kijkje achter de schermen geven, verbindingen aangaan met mensen. En wie weet krijg je er nog lol in ook. Dat is in ieder geval wat er met mij is gebeurd.

photo credit: Hello, Mr. Wolf. via photopin (license)

 

2 antwoorden
  1. Bas
    Bas zegt:

    Hoi Marca,

    Mooi stuk over het gevoel van kwetsbaarheid door jezelf zichtbaar te maken voor anderen.
    Met het schrijven van mijn blog loop ik daar ook elke keer tegenaan. Die publish knop is lastig om in te drukken.
    De reacties die ik tot nu toe krijg zijn ook vooral positief. Dat en het feit dat het schrijven mij nieuwe inzichten brengt zorgt ervoor dat toch elke keer weer op die knop druk.

    Succes met alles!

    Bas

    Beantwoorden
    • Marca van den Broek
      Marca van den Broek zegt:

      Dank je wel Bas! Voor mij is nieuwe inzichten verkrijgen inderdaad ook een belangrijke drijfveer. Dat zou je natuurlijk ook kunnen doen door alleen voor jezelf te schrijven, maar dat is toch anders. Mooi dat je wel elke keer de Publish knop weet te vinden!

      jij ook succes & groet, Marca

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

veertien − zes =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.